Hani eskiler derler ya ”Baba ocağı başkadır”. Öyle de oluyor valla, baba ocağı başka güzel… Yarın babalar günü ve ne mutlu bana şu an babamın yanındayım. Size nasıl anlatırım babamı bilmiyorum; ama ”Kızım ben hep yanındayım” diyor ya, ben de korkmuyorum hiçbir şey den! Ama biliyorum hayatta en büyük gücü kendimden almam gerektiğini, düştüğüm zaman yalnız olabileceğimi, nasıl düştüysem kalkmayı başarmam gerektiğini… biliyorum çünkü babam öğretti bunları!

Ben şanslı evlatlardan biriyim çünkü sevgisini  çocuklarından esirgemeyen bir babam var. Evet çocukluktaki gibi sarmaş dolaş değiliz, saklambaç oynamıyoruz (doğal olarak 🙂 ) ama halen onun evlatları olmanın güzelliğini yaşıyoruz…

”Neden sevgisini esirgesin?” diyen olabilir, çocukları şımarmasın ya da sevgisini nasıl göstermesi gerektiğini bilmediği için çocuklarını sevmeyen ya da sevemeyen babalar yok değil! Babasıyla tartışmayı bırakın konuşamayan, aynı sofraya saygısızlıktır diye oturamayan çoğu insan da var. Oysa hayatta ki en değerli şey değil midir sevgi? Bunları düşününce ”İyi ki benim babam o babalardan olmamış”, diyorum!

Baba olmak kolay iş değil! Hep annelik zor iş deriz ama babalıkta kolay iş değil! Her zaman koruyup kollayacağın ailen için güçlü durmalı, onların mutlu olması için uğraşmalı, doğrularınla örnek olmalı evlatlarına. En önemlisi bunları yaparken sevgini göstermeyi bilmeli! Evet ben babamdan çok şey öğrendim ama en önemlisi sevginin güzelliğini öğrendim…

Başta, bana hayatla ilgili çoğu şeyi öğretmiş ve halen öğreten kendi babam olmak üzere, tüm babaların babalar gününü kutluyorum.