Çocuk Dünyası yazı serisinin bugünkü konusu: Her şeye karışan anneler! İşte Eylül’ün dilinden Bizim Oyunumuz & Bizim Kavgamız

Okullar tatil olduğunda Elif, Burak ve Üzüm halam İstanbul’a geldi. Annem bize 3’lü silahşörler diyor. Neden öyle söylüyor bilmiyorum ama onlar benim arkdaşlarım, kardeşlerim ve kuzenlerim…

Bu tatilde Elif, Burak ve ben çok eğlendik. Saklambaç, yakalamaca ve bir sürü oyunlar oynadık. Havanın güzel olduğu zamanlarda bizi parka götürdüler. Tiyatroya bile gittik. Orada ”Arkadaşım eşşek” şarkısını söyledik. Bazen tartıştık, kavga ettik ama hemen barıştık. Arkadaşlarımın olması çok güzel bir şey.

Biz bunları yaşarken annem ve Üzüm halam ”Yapma Eylül, yapma Elif, Burak” gibi hep bir şeyler söylüyorlardı. Bizim oynumuza karışıp durdular. Yok sen ona vurma, yok şöyle oynayın filan. Ama bu bizim oynumuz ve bizim kavgamız. Bazı şeyleri çocuklar yapamaz diyorsunuz, peki siz neden bizim oyunlarımıza karışıyorsunuz? Biz sizi duymuyoruz ki üstelik  gereksiz gürültü yapıyorsunuz! Hem babaannemin gürültüden başı ağrıyor, bilmiyor musunuz?

Büyüklerin sürekli bizlere müdahalesi dışında çok iyi vakit geçirdik. Tırmandık , kumdan resimler yaptık daha neler neler. Arkadaşlarımın olması çok güzel bir şey. Yaşasın Elif ve Burak, en büyük biziz 🙂

Biz anneler, çocuklarımızı koruma içgüdüsüyle yaptıkları her şeye karışıyoruz.  Bazen annelik rolunü o kadar abartıyoruz ki asıl görevimizin onları hayata hazırlamak olduğunu unutup, onların hayatlarına müdahale ediyoruz. Aşırı kontrol ve müdahaleci olmanın, onların kendi kararlarını alabilmelerini ve tek başlarına çözüm üretebilmelerini engellediğini unutuyoruz!

İlginizi Çekebilir:

Çocuk Dünyası: Tuvalet Perisi

Çocuk Dünyası 🙂