Kızımı nasıl emzirmeliyim? Hemşire gösteriyor, ağladıkça emzirin diyor. Genel de saat başı ağlıyor küçük hanım. Memeyi alması da kolay olmuyor. Bu konuda ikimiz de acemiyiz. Hemen hemen her emzirme de hemşireyi çağırıyorum.

Hastaneden çıkıyoruz ama çoğu bebekte olan sarılık benim kızımda da oluyor. İki gün daha hastanede kalıyoruz. Eve döndüğümüz de çoçuk doktorunun dediği gibi kızımı ağladıkça emziriyorum.

Eylül bir aylık olduktan sonra sürekli ağlamaya başlıyor, ben de sık sık onu emzirmeye. Doğal olarak emdiği zaman ağlamayı kesiyor sonrası yine huzursuz. Çok gazı oluyor kızımın. Dikkat ettiğim bir şey de emerken, cuk cuk diye sesler çıkarışı. Bunu kızımın doktoruna sorduğum zaman (Doğum yaptığım hastanenin çoçuk doktoru), bebeklerin tiroid bezlerinin bizden farklı çalıştığını, bu nedenle böyle sesler çıkardıklarını, söylüyor. Bebeğime rezene çayı vermemi ve bebekler için gaz giderici ilaç öneriyor. Dediklerini yapıyorum ama Eylül yine huzursuz yine ağlıyor. Annemle ne yapacağımızı bilemiyoruz. O da hatırlamıyor ki bizi büyüteli kaç sene olmuş. Tanıdık yeni annelere soruyoruz; ”Senin bebeğin nasıl, ne yapıyorsunuz gaz sancısı için? ” Hepsinin farklı hikayeleri, farklı yöntemleri var. Bir annenin” Sabır, sadece sabır” dediğini hatırlıyorum. Evet annelik en başından itibaren sabır istiyor…

Sonun da bu böyle olmaz, bir yerde hata yapıyorum diyerek, iyi bir çoçuk doktoru aramaya başlıyorum ve buluyorum…